دوستت دارم

دوستت دارم ولی بیانش مشکله

گفت و گو با تو زیبا و خشکله

حرف هایم تکرار عفو بخششه

جمله لاتقنطویت من را می کشه

گفتگو با خدا

گفتم: چقدر احساس تنهایی می‌كنم 
گفتی: فانی قریب

 
     .:: من كه نزدیكم (بقره/۱۸۶) ::.

گفتم: تو همیشه نزدیكی؛ من دورم...

 كاش می‌شد بهت نزدیك شم

گفتی: و اذكر ربك فی نفسك تضرعا

 و خیفة و دون الجهر من القول بالغدو و الأصال

     .:: هر صبح و عصر، پروردگارت رو پیش خودت، با خوف و تضرع،

 و با صدای آهسته یاد كن (اعراف/۲۰۵) ::.

گفتم: این هم توفیق می‌خواهد!

 
گفتی: ألا تحبون ان یغفرالله لكم

     .:: دوست ندارید خدا ببخشدتون؟! (نور/۲۲) ::.

گفتم: معلومه كه دوست دارم منو ببخشی

گفتی: و استغفروا ربكم ثم توبوا الیه
     .:: پس از خدا بخواید ببخشدتون و بعد توبه كنید (هود/۹۰) :

:.

گفتم: با این همه گناه... آخه چیكار می‌تونم بكنم؟

  

   
گفتی: الم یعلموا ان الله هو یقبل التوبة عن عباده
     .:: مگه نمی‌دونید خداست كه توبه رو

 از بنده‌هاش قبول می‌كنه؟! (توبه/۱۰۴) ::.

گفتم: دیگه روی توبه ندارم 
گفتی: الله العزیز العلیم غافر الذنب و قابل التوب

     .:: (ولی) خدا عزیزه و دانا، او آمرزنده‌ی گناه هست

 و پذیرنده‌ی توبه (غافر/۲-۳) ::.

گفتم: با این همه گناه، برای كدوم گناهم توبه كنم؟

 
گفتی: ان الله یغفر الذنوب جمیعا
     .:: خدا همه‌ی گناه‌ها رو می‌بخشه (زمر/۵۳) ::.

 

گفتم: یعنی بازم بیام؟ بازم منو می‌بخشی؟ 
گفتی: و من یغفر الذنوب الا الله

     .:: به جز خدا كیه كه گناهان رو ببخشه؟ (آل عمران/۱۳۵) ::

.

گفتم: نمی‌دونم چرا همیشه

در مقابل این كلامت كم میارم! آتیشم می‌زنه؛

 ذوبم می‌كنه؛ عاشق می‌شم! ...  توبه می‌كنم
گفتی: ان الله یحب التوابین و یحب المتطهرین

     .:: خدا هم توبه‌كننده‌ها و هم اونایی كه پاك هستند

 رو دوست داره (بقره/۲۲۲) ::.

ناخواسته گفتم: الهی و ربی من لی غیرك 

    
گفتی: الیس الله بكاف عبده

     .:: خدا برای بنده‌اش كافی نیست؟ (زمر/۳۶) ::.

 

گفتم: در برابر این همه مهربونیت چیكار می‌تونم بكنم؟ 
گفتی:

یا ایها الذین آمنوا اذكروا الله ذكرا كثیرا

 و سبحوه بكرة و اصیلا هو الذی یصلی علیكم

و ملائكته لیخرجكم من الظلمت الی النور

 و كان بالمؤمنین رحیما
 ای مؤمنین! خدا رو زیاد یاد كنید و صبح و شب تسبیحش كنید.

 او كسی هست كه خودش و فرشته‌هاش بر شما

درود و رحمت می‌فرستن تا شما رو از تاریكی‌ها به سوی روشنایی بیرون بیارن.

 خدا نسبت به مؤمنین مهربونه (احزاب/۴۱-۴۳) ::.

با خودم گفتم: خدا... خالق هستی... با فرشته‌هاش... به ما درود بفرستن تا آدم بشیم؟! ... ... ...    

یا الهی

یا الهی اگر چه کردارم تباهیست اکنون گفتارم یا الهی است لطف تو لایتناهیست

یا الهی اگر من مرتکب گناه گشتم چون مغرور احسان تو گشتم

الهی به کردارم منگر به احسان خویش بنگر

یا الهی چه گویم  که پشیمانم از عمری گفتن

یا الهی تویی معبود من تویی مسجود من

الهی عمری دل به امید تو بستم ببخشم اگر چه که بد هستم  جز این بار گنه طرفی نبستم

الهی گرچه من دلها  بشکستم تو مشکن آنچه را من بشکستم

الهی به عشق تو دمسازم به بندگی تو سرافرازم به وصال تو سربازم الطاف تو باشدچاره سازم

الهی هر کاری با نام تو می کنم آغاز  نام تو زیبنده هر سرآغاز

تویی آن خدای بنده نواز  هستی زماسوا بی نیاز  نشاید تو را شریک وانباز

من گرفتارم زاین همه حرص و آز  نجاتم ده زاین نفس غماز

الهی تو را سزاست بخشش و دفع نیاز وما را سزاست توبه وعرض نیاز

الهی از عذاب جهل نجاتم ده  به صفای وصل وصالم ده

الهی من همه نیازمو توهمه نازی

الهی به چه نازم که آن بود آخر وچنین بود آغازم

الهی خجل ز نمازم وای اگر فاش کنی رازم

جان من

ای دل ربا دلها ربودی جان من

دلها تویی جان ها تویی ای جان من

آیی دمی  آید برون این جان من

بادا فدایت جان من این جان من

بینم تو را هنگام آن جان دادنم

قربان تو صد جان من این جان من

قربان این الطاف تو ای مهربان

بی ارزشست در راه تو این جان من

دانم که این هر بی سرو بی دست وپا

دارد ولی  بهتر زاین نی جان من

من عاشقم کز عشق تو مستم همه

سرمایه ام این عشق تو این جان من

یار من

عاشق منم دیوانه ات ای یارمن

                                     ای یار من دلدار من غمخوار من

دیدار تو بیمار تو دنبال تو

                                      آمال من آرام من این کارمن

دانم بدم در دام بد افتاده ام

                               آیا شود گیری تو این دستار من

گویم به صد افغان وآه ای مهربان

                            در نیمه شب با آن همه اصرار من

من مذنبم از مذنبی برگشته ام

                              غافل نئی یک لحظه ای از کار من

من توبه ام صد بار هم بشکسته ام

                               تو آگهی برجمله این اسرار من

خود گفته ای گر مذنبی سویم بیا

                                بربنده ام بخشنده ام دلدار من

خواهی که دل در هر سرا تسکین دهی

                         گویی به لب در روز وشب اذکار من

حقا دلم از عشق تو پر می زند

                         این ما سوا باشد همه آزار من

گوید جلالی از جمالت یا جلال

                       باشد همه یک گوشه از افکار من

دو بیتی

دلم گرفته زبانم جوابش نمی دهد

قلم برای نوشتن امانش نمی دهد

عجب زمانه زمان غریبی است که او

ترحمی به ضعیفان رضایش نمی دهد

                                            نشستم با خود وفریاد کردم

                                           بسی احسان که بر شیاد کردم

                                         فقط کفران نعمت کار من بود

                                         کدامین لطف  حق را یاد کردم

خدایا جرم من دانم جلیه

دلم   لبریز از حب علیه

اگر باشد گناهی غیراین هم

چه غم دارم که مولایم علیه

                                خداوندا دلم  دیونه  گشته

                            مثالی کلبه ای ویرونه گشته

                           به هر کس من وفا کردم جوابش

                            جفا دیدم جواب اینگونه گشته

دلی دارم سراسر غرق خونه

زنامردی نامردان فغونه

به هر کس شرح دل رامن بگویم

زاین  نامردمی  نایی  نمونه

                                     خدایا مشکلم را گرگشایی

                                به من منت گذاری چون که شاهی

                                   نجاتم گر دهی از دست ظالم

                               بخوانم صد نمازی در عشایی

خداوندا قسم بر ذات پاکت

نجاتم می ده از دارفلاکت

زاین حلمت بسا من در شگفتم

گنهکاری چومن غرقم در نزاکت

                                   من که به لب ذکرو ثنا می کنم

                                    هر نظری خدا خدامی کنم

                              من که به خلوتم گناه می کنم

                             آن همه تزویر چرا می کنم

روز عرفه

روز عرفان و نیایش دوز عرفه مبارک باد

دعای عرفه با صدای استاد انصاریان

مناجات امام علی در مسجد کوفه

مناجات حضرت امیرالمؤمنین (ع)

مناجات

خدایا گر نبخشایی گناهم

به دوزخ افکنی از این گناهم

تمامی اهل دوزخ را بگویم

خطا بخشی کریمی من گناهم

 

به بسمله کلامم را نوشتم

به نامی مهربان نامت نوشتم

مگردانی مرا نومید از خویش

عطایی کن که من چیزی نکشتم

 

خداوندا یقین دارم کریمی

خطا بخشی تو رحمانی رحیمی

اگر با شد گناهانم چو کوهها

چه غم دارم کرم داری کریمی

خداوندا دلم دریای درد است

بیانش مشکلی افزون زحد است

طبیبا یک نظر برما توبگشای

شفا ده این دل و رویم که زرداست

یا رب به لطف و عفوت نگاه کن

بخشا گناه دردم دوا کن            

یا رب ببخش و ما را غنا کن

از درد و رنج ومحنت رها کن

خدایا من زتو مغرور گشتم

زاحسانت بسی مسرور گشتم

پشیمانم زاین اعمال زشتم

همی گوین زخود منفور گشتم

الهی از گناهانم ابایی هم ندارم     

پناهم چون تویی دیگر پناهی هم ندارم

تو رحمانی توغفاری توستاری ولی من

خطا کارم خدایا ادعایی هم ندارم     

الاهی من زخود بیگانه گشتم

زهر ظلمی به خود ویرانه گشتم

ترحم کن نکردم من به خود رحم

ببخشایم که من دیوانه گشتم

خدایا از گنه شرم وحیا رفت

تمامی عمرمن باد فنا رفت

یقین دارم تویی رب عطا بخش

نشاید رد کنی هر چه گدا رفت

خدایا من گنهکاری پشیمان

تویی آن رحمتی برعالمیان

تو کافی المهماتی مرابس

کفایت کن کفایت رب سبحان

 

مناجات ( صوتی)

حاج منصور ارضی و مناجات خمسه عشر  و مناجات منظوم حضرت امیرمومنان

ادامه نوشته

آلبوم صوتی (مناجات و تواسیح دعا و...)

 تواشیح  و مناجات

ادامه نوشته

مناجات

خدا یا کی توان وصف تو گفتن

تو در وصفی نیایی چو بگفتن

اگر روزی رسد گفت وشنودی

خدایی بایدش گفت وشنفتن

 خدایا ای تو آن معبود هستی

بفریادم برس از خود پرستی

ز خواهشهای نفسانی شکایت

به در گاهت برم ای رب هستی

 خدایا صبرو طاقت هم زما رفت

خجل هستم که اعمالم خطا رفت

ولی در های رحمت باز باز است

نشاید از توجز مهر و وفا رفت

الهی از گناهانم ابایی هم ندارم

پناهم چون تویی دیگر پنایی هم ندارم

تو رحمانی تو غفاری تو ستاری ولی من

خطا کارم خدایا ادعایی هم ندارم

گناهان

گناهان دست وپایم را ببستند         اسیرم کرده واطرافم نشستند

در این زندان بجز شیطان نبینم        زدند مهری دهانم هم ببستند 

بجز آوای شیطانی دگرهیچ           نم آید ره سمعم راهم ببستند

خداوندا ببین این حال زارم           بکن رحمی حصارم را شکستند 

خداوندافقط یک راه دارم         یقین در های رحمت را نبستند

 

دو بیتی

دلا دوری کن ازیک دل شکستن

نخواهی چون به هر محفل نشستن

زبس دلها شکستم دل پریشان

شدم بیچاره ای سائل نشستن

 

خداوندا عنایت از تو کم نی

کرامت کن کرامت از تو کم نی

خطاکاران بدرگاهت چوبسیار

ببخشایی که رحمت از تو کم نی

 

 

خدایا جرم من از حد فزونه

وجودم غرق در اوجی زبونه

کرم بنما که من چیزی نکشتم

بهارم رفت وعمرم در خزونه