آتشی در جان من افکنده دوست             جسم وجانم زاین شرر افسرده روست

فکرو ذکرم این بود آتش زچیست             این نه جان آتش که نی امثال اوست

عشق معشوقی بود جان بهر اوست        سوختن جان در رهش خیلی نکوست

روی هر عاشق که بینی این نشانی     خود گواهی بر دل واحوال اوست

جرم هر عاشق بود آن عشق دوست          سوختن وسازش به آن احکام اوست

کار معشوقان همه عاشق کشی است            عاشق بی چاره چون یک تار موست

من بسوزم عاشقی خواهم که سوخت        جسم وجانی نی زمن اموال اوست